جوشکاری
جوشکاری
جوشکاری (به انگلیسی: Welding) یکی از روشهای ساخت میباشد که هدف آن اتصال دائمی مواد مهندسی از قبیل فلز، سرامیک، پلیمر و کامپوزیت به یکدیگر است. و این کار معمولاً از طریق ایجاد حرارت بالا و ذوب ماده و سپس سرد کردن برای ایجاد جوش انجام میشود. جوشکاری با روشهای اتصال دما پایینتری مانند لحیم کاری نرم (Soldering) و لحیم کاری سخت (Brazing) که در آنها فلز پایه ذوب نمیشود، تفاوت دارد.
در جوشکاری علاوه بر ذوب فلز پایه، معمولاً از یک ماده به عنوان پرکننده نقطه اتصال (Filler) استفاده میشود. تا حوضچه ای از مواد مذاب ایجاد گردد که پس از خنک شدن و ایجاد اتصال میتواند از فلز یا ماده پایه نیز قوی تر باشد. همچنین ممکن است از فشار در کنار گرما یا به تنهایی برای تولید جوش استفاده گردد. قابل ذکر است که در جوش کاری به نوعی محافظ برای حفاظت از فلزات یا شمش فلزات در برابر اکسید شدگی یا آلودگی نیاز است.
برای ایجاد حرارت مورد نیاز از منابع انرژی متعددی میتوان استفاده کرد. از قبیل: شعله گاز، قوس الکتریکی، لیزر، پرتوی الکترون، اصطکاک، و امواج مافوق صوت. همچنین جوشکاری در محیطهای صنعتی مختلفی قابل اجراست از قبیل: هوای آزاد، جوش کاری زیر آب، و خارج از اتمسفر زمین. جوش کاری یک کار خطرناک است و برای جلوگیری از سوختگی، شوک الکتریکی، آسیب چشمی و دید، استنشاق گازهای سمی و دود و قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش شدید، نیاز به احتیاط میباشد.
نمایش بیشتر- بستن















































